آکورد شهر خالی از روزبه بمانی

شبیه عصر جمعه ی یه شهر خالی

من اینه حال هر شبم تو در چه حالی

وحشت از تو ردشدن ترس نفس کشیدنه

شبیه اون چند قدمه تا پای دار اومدنه

فکرت ادامه ی من شده راه نفس کشیدن شده

هر جای این دنیا که میری این فکر و از من پس نگیری

تو سوال منی از سکوتم

تو هراس منی از سقوطم

این یعنی من هنوز به تو نزدیک م

من زمینم برام عین ماهی

به چشِ تو نیام اگه گاهی

این یعنی تا ابد خیلی تاریک م