آکورد باورم کن رضا ملک زاده

دیدی چه بلایی سرمان آمد
که خزان پشت خزان آمد
تو با خود تو با من چه کردی
در شب سرد چشم تو زندانیم
من پر از بغضم اما نمی دانیم
سهم من ازتو هیچ است
بوی آغوش تو مانده روی تنم
با خیال تو هر شب قدم می زنم
رفتی و رفتم از دست
خیالت شریک غم بی امان م
نگاهت قرار دل بی نشا نم
صدایم بزن نگاهی بکن
غم نشسته به جا نم