آکورد دنیای بی رحم رضا بهرام

دنیای بی رحم دیدی چه کردی
من رفتم از یاد او رفته از دست با ما چه کردی

دنیای بی‌ رحم کو آشنایم تا کی جدایی
تا کی صبوری من بی قرارم

من بی قرارم
این رسم روزگار است ای آخرین یار
ای آخرین پناه خدانگهدار
دنیا وفا ندارد رفتن به ناچار

تقدیر تلخ ماست خدانگهدار
نمیدانم چه کردم
که این شد سرنوشـــــتم
از آن روزی که رفتی
جهنم شد بهشـــــتم
من بی تو خسته‌ ام آرام جان
پژمرده باغ دل در این خزان
ای زخم بی‌ مرهم
من و تو دور از هم چه بی‌ پناهیم
از حال ما کسی خبر نداشت
حتی دعایـــــمان اثر نداشت ای چاره‌ی کارم
ما لحظه‌ای بی‌ هم نمی توانیم